Paradygmaty

Kolejny raz podjęłam próbę czytania książki 7 nawyków skutecznego nastolatka, bo znowu przeszłam załamanie. Czy ludzie są aż tak głupcy? Dlaczego nie zdają sobie sprawy, że odrzucenie i ignorancja tak bardzo ranią? Nie chodzi mi o miłość, ale też przyjaźń. Zdałam sobie sprawę z kruchości tego fundamentu. Zdałam sobie też sprawę jak bardzo nietrwała jest moja osoba. Nie potrafię nawet wyjść do ludzi w większym gronie. Czuję się otoczona
wyobcowana
jest za głośno
znowu ukrywam się w odosobnieniu
trzęsę się
muszę stąd uciec.
Postanowiłam się nie poddawać i podjęłam kolejne kroki ku podwyższeniu wartości mnie jako człowieka. Ale to jest tak cholernie trudne! Los mi nie pomaga, a nawet mi to utrudnia. Myśl pozytywnie, bądź asertywna, wyznacz sobie cele, bla bla bla, a w tym czasie moja mama pije, a tata leży w szpitalu po (na szczęście) lekkim wylewie. Muszę być silna. I będę. (Plus za cząstki pozytywnego myślenia)